Category Archives:Technologie
Porstawowe produkty: maszt aluminiowy, maszt kratownicowy, maszt balastowy, wieża aluminiowa, wieża radiowa, wieża telekomunikacyjna, konstrukcje estradowe, konstrukcje reklamowe, kratownice architektoniczne, maszt Wifi, maszt LTE, maszt WLAN

Stal nierdzewna – Jakie gatunki?

Część z naszych konstrukcji otrzymuje za dopłatą osprzęt nierdzewny. Zastanawialiście się Państwo co to oznacza w praktyce?

Otóż handlowo wyróżniamy 2 „poziomy” nierdzewności. Oto jak należy to rozumieć (cytujemy za portalem marmech.eu)

Stal nierdzewna – jest to powszechne określenie grupy stali odpornych na korozję, nieco bardziej szczegółowo możemy podzielić je na stale odporne na korozję i stale kwasoodporne. Nierdzewność, czyli odporność na korozję osiąga się przez dodanie do podstawowego stopu żelaza odpowiednich dodatków, najczęściej chromu i niklu.

Najbardziej popularne gatunki stali nierdzewnych to: 18/10 (18% chromu i 10% niklu), 304 – wykorzystywane w przemyśle spożywczym (sztućce, naczynia), chemicznym (instalacje, rurociągi) i medycznym (narzędzia, implanty), oraz stale A2 i A4 – z których najczęściej wykonuje się elementy złączne.

„Nierdzewne” śruby wykonuje się z dwóch gatunków stali – A2 i A4, przy czym należy zaznaczyć, że:

  • stal A2 – jest stalą o podwyższonej odporności na korozję, ale nieodporną na działanie stężonych kwasów; w praktyce przekłada się to na fakt, że śruba wykonana z tego rodzaju stali poddana działaniu warunków zewnętrznych (np. deszcz, wilgoć) nie pokryje się rdzą, natomiast może ulec korozji chemicznej po oblaniu kwasem (np.po wycieku elektrolitu z akumulatora);
  • stal A4 – jest stalą kwasoodporną, opierającą się działaniu stężonych kwasów takich jak siarkowy, fosforowy, octowy, itp. – stąd powszechne jej wykorzystanie w przemyśle chemicznym.

System przeciwupadkowy – co to jest i jak to działa?

Praca na wieżach i masztach potrafi być niebezpieczna. Widać to po zalecaniach producentów sugerujących by przy wietrze powyżej 5 m/s nie prowadzić prac na konstrukcjach. Na szczęście mamy do dyspozycji uprzęże BHP lub alpinistyczne, które istotnie zwiększają bezpieczeństwo, choć rzadko wygodę. Szczególnie niekomfortowa jest zmiana pozycji na maszcie, gdy każdy krok oznacza konieczność przepięcia lejcy…. lub rezygnację z zabezpieczenia do czasu osiągnięcia kolejnej pozycji roboczej (co często staje się praktyką doświadczonych serwisantów i instalatorów).

Dobrym rozwiązaniem problemu stały się zyskujące na popularności systemy przeciwupadkowe.  Zasadniczo istotą ich działania jest zastosowanie wózka wpinanego w uprząż i jakiejś formy prowadnicy po której wózek ten się porusza. Wózek przemieszcza się ku górze i w dół bez oporu, natomiast w przypadku szarpnięcia (wskutek odpadnięcia serwisanta od konstrukcji) stosowny mechanizm zaciska się w prowadnicy uniemożliwiając dalszy swobodny lot.

Prowadnice w systemach przyjmują najczęściej postać liny: jak w rozwiązaniu SKC-Stop firmy Assecuro, lub alternatywnie szyn stalowych np. system Tractel, Soll (Glideloc), Faba.

Większość systemów przeciwupadkowych występuje w połączeniu z drabinami, stanowi ich uzupełnienie, nie jest to niemniej konieczne. AluPro posiada własne rozwiązanie Securo, kompatybilne z wózkami SKC-Stop które można montować nawet na niewielkich masztach pozbawionych drabin.

System Securo składa się z atestowanej liny nierdzewnej 8 mm, naciągu śrubą rzymską, uchwytu górnego mocowanego na kołnierzach ostatniego segmentu masztu, oraz uchwytu dolnego w zależności od wersji mocowanego na 2 ostatnich stopniach drabiny lub na krawężniku masztu (gdy drabiny nie ma). W skład systemu wchodzą również poliuretanowe prowadniki liny.

 

 

Jak odgromić maszt bezpiecznie? Wiedza podstawowa.

Są trzy główne zagadnienia w przypadku odgromienia masztów telekomunikacyjnych które należy wziąć pod uwagę.

  1. Sposób odprowadzenia ładunku z masztu po uderzeniu pioruna
  2. Sposób odprowadzenia ładunku indukującego się w konstrukcji masztu wskutek różnicy potencjałów między szczytem konstrukcji a jej podstawą
  3. Sposób rozproszenia ładunku w ziemi

Ładunek elektryczny najlepiej i najtaniej naszym zdaniem odprowadzić konstrukcją masztu lub wieży kratownicowej. Rozwiązania alupro wyposażone są w specjalne ucho w najniższym segmencie które pozwala na przyłączenie całości do instalacji odgromowej budynku. W przypadku konstrukcji malowanych należy pamiętać o usunięciu powłoki lakierniczej w kołnierzy segmentów tak by zachować połączenie elektryczne między nimi.

Inna wersja zakłada poprowadzenie na szczyt konstrukcji pręta odgromowego fi 8mm który następnie łączy się z iglicą odgromową (standardowe wyposażenie wszystkich masztów AluPro). Naszym zdaniem uchwyty pręta odgromowego powinny być odizolowane w takim układzie od konstrukcji kratownicowej, niemniej często spotyka się mocowania metalowe przytwierdzone bezpośrednio do masztu.

Radiowcy często wymagają zainstalowania kabla zerującego (najczęściej LY50) jego rolą jest miejscowe (co kilka metrów) wyrównanie potencjałów indukujących się na kablu feederowym do poziomu potencjału kratownicy na tej samej wysokości. Odszczep kabla zerującego mocuje się uchem pod śrubę kołnierza segmentu. Fotografia powyżej pokazuje sposób poprowadzenia kabla LY50 drabiną kablową AluPro.

Ładunek do gleby odprowadza się zasadniczo dwoma technikami – poprzez „bednarkę” czyli stalowy ocynkowany płaskownik o różnych wymiarach przeważnie 30×4 położony w wykopie o głębokości około 1,5 metra. Jeśli dla jakiś przyczyn nie jest możliwe wykonanie wykopu ciągłego (kostka, ulica, mur) można zastosować pręty stalowe gwintowane górą i dołem zabijane pionowo i łączone razem za pomocą również gwintowanych stalowych muf (długich nakrętek). Ustrój taki potocznie zwany jest „galmarem” od dość popularnej firmy – producenta tego rozwiązania. Pręty występują w odcinkach 3 metrowych, skręca się je na dlugość wg. potrzeb – najczęściej po 3 sztuki, tak że jeden wspólnie zabity pręt sięga ok. 9 metrów wgłąb. Doświadczenie wskazuje że w zależności od warunków wodnych i typu gleby należy zabić od 3 do 18 glamarów by uzyskać normową rezystancję instalacji (max 10 ohm).

Technika zabijania galmarów wykorzystywana jest też jako uzupełnienie do wykonanego już odgromienia otokowego bednarką. Jeśli wstępny pomiar bednarki wykazuje zbyt wysoką oporność – uzupełniamy system prętami.

Poprawny sposób od gromienia regulują normy:

  • seria norm PN-EN 62305 (cz. 1 – 4) Ochrona odgromowa,
  • norma PN-IEC 60364–4–443:1999 Instalacje elektryczne w obiektach budowlanych – Ochrona przed przepięciami – Ochrona przed przepięciami atmosferycznymi lub łączeniowymi,
  • seria norm PN-EN 62561 (cz. 1- 7) Elementy urządzenia piorunochronnego (LPSC),
  • Ustawa o Normalizacji, z dnia 12 września 2002 r.,
  • oraz Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie „Warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie” z kolejnymi zmianami.

Temat można pogłębić dzięki lekturze tekstu Pana Anrzeja Sowy z Politechniki Białostockiej

Ochrona odgromowa w przemyśle budowlanym

Czy muszę zgłaszać emisję fal radiowych do jakiegoś wydziału (np środowiska)?

Pomijając zagadnienie koncesji na zadane pasma częstotliwości pozostaje kwestia promieniowania elektromagnetycznego w kontekście skażenia środowiska. Aktualne przepisy dopuszczają emisję maksymalnie 15W mocy na antenie bez konieczności zgłaszania tego faktu Wydziałowi Ochrony Środowiska (w takim przypadku nie mamy do czynienia z inwestycją znacząco oddziałującą na środowisko).

Jak poprawnie rozmieścić odciągi masztu?

Ogólna zasada mówi że optymalnie jest umiejscowić odciągi symetrycznie – dla masztów trójkrawężnikowch co  120 stopni patrząc w rzucie poziomym. Jeśli chodzi zaś o odległość odciągu od kratownicy masztu w rzucie pionowym – przyjęło się uważać że odległość punktu potwiczenia nie może być mniejsza niż połowa wysokości masztu. Przykładowo dla masztu 50 metrowego marka kotwiąca odciągi nie powinna leżeć bliżej niż 25  metrów od osi masztu.

Jak bezpiecznie dla konstrukcji instalować anteny na maszcie ?

Maszt telekomunikacyjny, jak każda kratownica, ma punkty węzłowe które są najmocniejszymi  jego miejscami.  Wszelkie siły warto jest przykładać właśnie w okolicach węzłów, gdyż minimalizuje to ryzyko uszkodzenia całości. Ma to znaczenie przy instalacji dodatkowych odciągów, mocowaniu lin w czasie stawiania masztu techniką obrotową, czy nawet przy wyborze punktów kotwienia wysięgników antenowych.  Punkt węzłowy to miejsce na krawężniku (rurze zewnętrznej, głównej)  gdzie zbiegają się rurki zakratowania poziomego, i poprzecznego.

Do czego służy korona separacyjna?

Korona ma dwa zadania, pierwsze wynika  z konieczności rozsunięcia anten nadawczych np. sektorowych.  Anteny mają promieniowanie wsteczne które może prowadzić do interferencji i zakłóceń. Ponieważ siła pola elektromagnetycznego spada z kwadratem odległości – nawet niewielka separacja znacząco osłabia współodziaływanie anten. Warto sprawdzić specyfikację urządzeń w celu ustalenia minimalnej zalecanej przez producenta separacji anten.

Drugim zadaniem korony separacyjnej jest dosztywnienie skrętne  masztu (po zaintalowaniu dodatkowego kompletu olinowania). Maszty antenowe wykazują wysoką odporność na siły pionowe, średnią na boczne (dzięki odciągom) i retaywnie niską na skręcanie (klasyczne olinowanie przeciwdziała skręcaniu tylko nizenacznie). Skręcanie może być problemem w czasie dużego wiatru, lub podczas prac serwisowych na maszcie. Jest ono szczególnie niekomfortowe dla radiolinii które mogą się w skutek skręcania rozwizowywać. Korona separacyjna poprawia tą sytuację w znacznym stopniu.

Jak technika spawania aluminium wpływa na moc spawu?

Jakość spawu jest kluczowa dla bezpieczeństwa wyrobu. W Alupro spawamy wyłącznie techniką TIG na najlepszych maszynach Fronius i Kemppi. Spawanie TIG jest dość powolne, ale gwarantuje głęboki przetop i wysoką kontrolę nad jakością spoiny. Jeśli połączymy tą technikę z pracą na obrotnicy spawalniczej – otrzymujemy wzorową jakość spawów.

Alternatywą w spawaniu aluminium jest metoda MIG – jest znacznie szybsza i wymaga mniej kwalifikacji od spawacza (prostsza do opanowania) niemniej kontrola nad mocą spawu i przetopem jest niższa.  W AluPro stosujemy tą technikę tylko do wyrobów stalowych (gdzie problemy znane ze spawania aluminium nie występują)

Co powoduje że niektóre maszty są droższe a inne tańsze, skąd bierze się cena?

Cena masztu kształtowana jest przez trzy główne czynniki, mianowicie koszt materiału, czas poświęcony na wykonanie, jakość wykonania. AluPro oferuje produkty o najwyższej jakości, nie staramy się być najtańsi na rynku kosztem klasy wykonania i bezpieczeństwa.

Koszt aluminium, głównego materiału konstrukcyjnego w AluPro podlega dynamicznym zmianom. Cena hurtowa materiału zmieniła się w przeciągu roku o blisko 22% co musiało wpłynąć również na ceny wyrobów. W zależności od posiadanych zasobów materiału zakupionego po danych cenach firmy aktualizują koszty szybciej lub wolniej – co jest jedną z przyczyn rozbieżności cenowych.

Wahania ceny aluminum 2014

Wahania ceny aluminum 2014

Kolejnym tematem jest materiałochłonność. Konkurencyjne firmy produkują kratownice m. in. z rurek o ściankach 1mm  które nie są w stanie przenieść obciążeń serwisanta wspinającego się na konstrukcję. By zapobiec problemom jedna ze ścian kratownicy posiada wzmocnione zakratowanie z rurek 1,5 mm. Takie rozwiązanie powoduje,  że konstrukcja jest lżejsza, ale mniej bezpieczna (co jeśli serwisant pomyli ścianki do wchodzenia na maszt, lub będzie chciał minąć przeszkodę np. uchwyt antenowy zmieniając ściankę). Rury cienkościenne odbijają się również na sztywności szczególnie konstrukcji wieżowych. W AluPro najcieńszym materiałem dopuszczonym do produkcji są rury o grubości ścianki 1,5 mm. Często sięgamy po 2mm i 3mm.

Kolejną zmienną kosztową jest czas. Nie szczędzimy go na robienie rzeczy dobrze. Wszystkie maszty i wieże AluPro są wyposażone w połączenia kołnierzowe, co nie jest standardem u konkurencji. Takie rozwiązanie gwarantuje wyższe bezpieczeństwo i zdecydowanie łatwiejszy montaż. Naturalnie wykonanie i wspawanie kołnierzy kosztuje dodatkowy czas i materiał co przekłada się na cenę gotowej kratownicy. Połączenie wsuwane ma kilka wad, mianowicie ciężki montaż (zerowa tolerancja na odchyłki wykonawcze), połączenie to ma tendencję do klinowania się (trudny lub niemożliwy demontaż konstrukcji), finalnie bezpieczeństwo. Rura wsunięta w skutek nacisku i naprężeń od ciężaru własnego, serwisanta i napięcia olinowania może pęknąć wzdłużnie, skąd już krok do wywrotki masztu.

 

Przykład połączenia bezkołnierzowego

Przykład połączenia bezkołnierzowego

Czas łączy się płynnie z jakością wykonania. Zatrudniamy najlepszych spawaczy na rynku i nie każemy im się śpieszyć  w czasie pracy, pozwalamy spawać dokładnie, z głębokim przetopem, sprawdzamy czy spoiny są szczelne i domknięte. Nasza konkurencja spawa czasami tylko po zewnętrznej stronie kratownicy (spaw jest szybszy, kosztuje mniej czasu, gazów spawalniczych, drutu spawalniczego  – ale jest o połowę słabszy). Spawanie aluminium jest procesem trudnym, uzyskanie właściwego przetopu i ładnej spoiny jest kluczowe. Niskiej klasy specjaliści nie potrafią wykonać tego właściwie. Jeśli dodać do braku umiejętności presję czasową – skutki mogą być katastrofalne

 

Przykład niskiej jakości wykonania

Spawy nienajlepszej jakości

Zerwany spaw przyczyną katastrofy budowlanej

Zerwany spaw przyczyną katastrofy budowlanej

 

Czy są anteny dla których sztywność konstrukcji masztowej ma szczególne znaczenie?

Tak, są to wszelkiego typu radiolinie (oraz łącza satelitarne), o skupionej i kierunkowej wiązce transmisji. Zakładając normatywne odchylenie masztu od pionu o 1:100 wysokości, wysokość masztu 30 metrów  – przemieszczenie wierzchołka sięga więc 30 cm. Na kilkunastu kilometrach transmisji daje to wielusetmetrowe rozwizowanie anten.  Jedną  z technik walki z tym niekorzystnym zjawiskiem jest instalacja korony dosztywnienia skrętnego na szczycie masztu. W katalogu produktowym AluPro w sekcji akcesoriów masztowych można znaleźć taką konstrukcję.